Back to work

Hallo lieve allemaal,

Ik ben weer helemaal bijgekomen van mijn Kilimanjaro-avontuur en nog steeds gaat alles gelukkig goed met mij!!

En ja, na een week avontuur moest ik er deze week weer aan geloven en weer terug naar het ziekenhuis.

Gelukkig was het deze week heel erg leuk, want er zijn nu vier mensen uit Amerika (niet van Projects Abroad) en die werken gewoon op eigen houtje in het ziekenhuis.
Een van hen is chirurg en hij doet de hele dag operaties. Heel erg interessant, want hij vind het prima als ik kom kijken en hij legt bijna alles uit wat hij doet. Bovendien spreekt hij de hele tijd engels, dus ik kan het ook nog eens verstaan. Wel zo handig;).
Naast dat hij alles uitlegt laat hij ook veel meer zien dan de tanzaniaanse artsen. Zo heeft hij bijvoorbeeld dinsdag een baarmoeder verwijderd omdat er iets (weet niet echt hoe het heet) in zat wat veel bloedingen veroorzaakte. Toen hij klaar was met de operatie knipte hij voor mij de baarmoeder gewoon open en legde hij uit wat ik zag enzo. Super interessant!!
Ik ben van de weekdan ook echt heel vaak in het operatiegebouwtje geweest en ik heb 4 echte operaties gezien, waaronder een keizersnee:),en 4 kleine ingrepen onder plaatselijke verdoving.
De amerikaanse mensen zijn er nog 2 weken, dus precies de tijd die ik hier nog heb!

Verder heb ik donderdag met alle andere vrijwilligers een weeshuis geschilderd. Althans, de buitenkant van het schoolgebouw, klaslokaal aan de binnenkant en de poort. Eerst was alles grijs en saai. Nu is de buitenkant lichtgroen en aan de binnenkant is de onderste helft blauw en de bovenste helft felgeel. Heel wat vrolijker dan dat het eerst was!! Depoort is bruin. Dat is niet zo vrolijk, maar door de bruine kleur zie je minder snel dat hij vies is, of dat de verf eraf gaat door de roest. Best wel slim gekozen, dus.

De kinderen van het weeshuis waren helemaal blij dat wij kwamen en hebben zelf ook geholpen met schilderen. Misschien waren zij nog wel enthousaister dan wij.. Ergens wel logisch, want het is natuurlijk hun huis en zij moeten er de hele dag naar kijken.
Wel grappig dat ze zo blij waren, want toen het klaslokaal geschilderd was (ze hadden alleen buiten geholpen) kwamen ze een voor een binnen en zeiden ze allemaal 'nzuri sana', wat 'heel mooi' betekent. Ja, het voelde echt goed om voor deze kinderen hun leefomgeving wat vrolijker te maken.

Volgende week donderdag krijg ik trouwens een nieuw huisgenootje. Ik dacht eerst dat ze pas de 28e zou komen, maar ze komt nu dus donderdag. Wel leuk, want dan kan ik weer wat meer met een 'westers' iemand praten en we kunnen dingen samen doen na het werk. Ze gaat in hetzelfde ziekenhuis werken als waar ik werk, dus dan kan ik haar daar ook een beetje wegwijs maken. Bovendien kan ik haar de belangrijkste dingen in Arusha laten zien. Vind ze denk ik wel fijn, want ik weet nog toen ik hier net was, toen snapte ik echt helemaal niks van deze stad. Waar alles was en hoe je met alle mensen om moest gaan die tegen je begonnen te praten enzo. Ja, ik kijk er wel naar uit dat ze komt.

Hmm, het is vandaag niet zo'n lang verhaal geworden... Nouja, geen nieuws, goed nieuws zullen we maar zeggen;).

Dikke kus,
Anne

Reacties

Reacties

Tim

Jippie je leeft nog =P
Een opengeknipte baarmoeder hè... Ik moet er eigenlijk niet aan denken ;-) Maar wel leuk dat die chirurg zo open staat voor 'leerlingen'.
Wat leuk dat jullie geschilderd hebben voor die kinderen, ik kan me voorstellen dat ze daar heel erg blij mee zijn!

Veel plezier met je nieuwe huisgenote, ik ga weer lekker CSE's leren (jaja, a.s. maandag begint het feest... =S )

Groetjes!

Nikole

meis, goed weer wat van je te horen:D

Erg leuk dat je nu met die Amerikaanse artsen mee kan gaan, en dat je met hen al zo veel hebt meegemaakt!!

Geniet er nog even lekker van, ook samen met je nieuwe huisgenootje!

Dikke knuf,
Nikole

Daphne

Hello there,

Leuk dat je nu echt wat weer meekrijgt in het ziekenhuis, goede voorbereiding op je studie.
Veel leerplezier nog de komende tijd.....;-)

Fijn Anne dat je zoveel mee kan maken in het ziekenhuis.
Geniet nog even van je tijd daar, voor je het weet ben je weer in Nederland en zomaar een dagje mee op een ok hier zit er niet in!
We hopen dat je een leuke tijd krijgt met je nieuwe huisgenootje.
Groetjes, John, Sylvia en de rest.

Laurie

Mama en ik vroegen ons vanmorgen nog af wanneer je volgende verhaal zou komen... Wat een service! en nog met fotos ook:)
Als ik heel eerlijk ben zou ik niet moeten denken aan een open geknipte baarmoeder. Daar zou ik nou van flauwvallen... Maar het is maar waar je van houdt natuurlijk:P
Van dat weeshuis schilderen kan ik me de lol dan meer voorstellen. Super dat je zoiets ook nog hebt kunnen doen!
Eigenlijk ben ik wel een beetje jaloers hoor;) Niet alleen om wat je meemaakt, maar ook wel dat je dit allemaal aan gedurfd hebt. En het zien van die foto's maakt dat niet echt minder:P
Geniet er maar even van nu het nog kan, dan genieten wij hier nog even van de rust! Nee hoor, ik zou het wel gezellig vinden als je weer thuis was.
xxx

Erik

Hee Lievurd..

Nog maar 2 weken dan ben je weer thuis =D..Ik vind het echt heel fijn om te lezen dat je het nog steeds naar je zin hebt..en ik denk dan ook dat die 2 weken snel om zijn..

Wel cool dat hij die baarmoeder ging ontleden..
=D

Tot snel,

Dikke Kus en Knuffel

mirian

Hoi Anne
Wat een mooie foto's vooral met je operatie pakje.
Leuk dat de Amerikaanse arts zo spraakvol is daar heb je wat aan.Oom Rob en ik lezen dit nu in Italie we hebben mooi weer en het is kei leuk hier we worden goed verwend.Nou meid maak er nog wat van de laatste paar weken en maak je nieuwe huisgenootje maar wegwijs dat zal ze erg waarderen.
Heel veel groetjes van Cis,oom Rob en tante Mirian

Lieke

Inderdaad wel praktisch om een Amerikaanse arts tegen te komen en gaaf dat hij zoveel uitlegt. Je nieuwe huisgenoot zal zeker blij met je zijn, leuk om een keer de gids te zijn!
Groetjes,
Lieke (Projects Abroad Nederland)
PS: Mooie foto's van je Kilimanjaro avontuur.

Liesbeth.

Geniet nog van je laatste weken.Hoop wel dat je in
Snaaf je verhaal komt vertellen

gr Liesbeth.

Nelma

Net terug op aarde en meteen weer andere spannende dingen beleven. Amerikanen, een kijkje in een doorknipte baarmoeder, een keizerssnee (had je die al niet eerder gezien), een huisgenoot opkomst en het is je eindelijk gelukt om foto's te sturen. Dat moreland lijkt mij prachtig en die rotsen met die grote keien waar je doorheen moest. En jou foto dan, in dat operatiepak wat een beauty ben je daarin. Ome Jos kwam even binnenlopen wat spullen brengen, hij is druk in zijn huis. Je moet de groeten hebben. Dag Anne nog een week en dan zien we je weer, Dag, tot ziens. Nelma

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!