Heey lieve allemaal!!

Zo, ik ben weer heelhuids beneden:P Wat een ervaring zeg!

Ik heb echt een hele leuke, bijzondere,fijne en mooie week gehad op de Kilimanjaro.
Echt super om dit een keer te doen.

We begonnen zondag met goede moed, okee, misschien niet zo goed want het regende toen we bij de poort waren waar we zouden startten regende het en niet zo'n beetje ook... Lang leve het regenseizoen:(... maar goed... We begonnen te lopen door het tropisch regenwoud. Heel erg mooi groen en met bijzondere bloemen en planten. Ik zou jullie graag foto's laten zien, maar op een of andere manier heb ik altijd ruzie met de computers en mijn camera hier, dus dat lukt helaas niet.. Baal er heel erg van, maar goed. Als ik thuis ben moeten jullie allemaal maar langskomen om de foto's te kijken!!

Goed, sorry voor de onderbreking..

Het was heel leuk om de verschillende soorten begroeiing op deberg te zien naar mate je hogerkwam (en natuurlijk omgedraaidtoen we naar beneden gingen;)).
Eerst het tropisch regenwoud met dus zijn mooie bloemen en heel veel en hooggroen(hoge bomen). Daarna komt het everland, vanaf ergens tussen de 3000 en 3500 meter, waar de bomen niet meer zo hoog zijn en ze niet zoveel blaadjes meer hebben. De planten zijn er laag en hebben kleine blaadjes en kleine bloemen. De grond is ook niet echt meer van aarde, maar meer van een soort zand gemengd met kiezeltjes. Bovendien zit je hier op de hoogte van de wolken, dus soms was het opeens heel mistig omdat je dan even in een wolk zat. Wel een grappige ervaring:)

Na het everland komt 'moreland'. Hierbij zijn geen bomen meer en de planten zijn nog maar heel klein. alleen hele sterke plantensoorten kunnen hier groeien. Je zag dan ook eigenlijk de hele tijd dezelfde planten. Voor de rest lagen er veel stenen en rotsen en het werd ook kouder. Lekker als je 's nachts in een tent moet slapen:P

Als laatste had je 'alpine desert', waar geen planten groeien. Hier zie je alleen maar rotsen en stenen. Ook de grond zijn allemaal kiezels. Dit is ongeveer vanaf 4000-4500 meter hoogte en dan ben je boven de schapenwolken. Heel grappig om de wolken van de bovenkant te zien. Helaas zijn er boven je nog meer wolken, dus je kunt niet helemaal vrij naar boven kijken... Maar toch hebben we wel heel veel mooie sterrenhemels gezien.

In totaal hebben we 81 kilometer gelopen in 6 dagen, dus ik heb heel wat dingen gezien. Het lopen op zich was trouwens ook nog wel een avontuur. Alleen in het tropisch regenwoud was eigelijk een pad. Daarna liepen we gewoon tussen de rosten en stenen door. Soms was er wel een beetje iets wat op een pad leek, maar meestal leek het gewoon goed richtingsgevoel van de gids. En dat zonder compas. haha. Maar de gids had dan ook al meer dan 60 keer de berg beklommen, dus als je de weg dan nog niet weet...
We hebben ook een paar keer langs een rotswand moeten klimmen. Gewoon met je handen de rotsen vasthouden en met je voeten proberen van rots naar rots te stappen. Dat was wel echt heel erggaaf! Ook wel een beetje eng soms, omdat je gewoon naar beneden kon vallen als je je niet goed vasthield of verkeerd stapte waardoor je voet weggleed... Maar dit waren wel de meest bijzondere delen van de 'wandeling'.

Wat ook heel bijzonder, maar vooral bijzonder zwaar was, was het stuk van het laatste kamp naar de top. Hiervoor gingen we om middernacht weg van het kamp met het doel op de top de zonsopgang te kunnen zien. We liepen dus helemaal door het donker over de rotsen, door het zand en uiteindelijk door de sneeuw. Hoe hoger we kwamen, hoe meer je voelde dat er minder zuurstof in de lucht zat. Je moet heel goed op je ademhaling letten, anders werd je heel erg misselijk door zuurstoftekort. Bovendien werd het natuurlijk steeds kouder en helaas ook steeds bewolkter.. Heel jammer, want toen we weggingen was het kraakhelder en konden we heel ver kijken. Op de top aangekomen konden we net het bord lezen waarop stond dat het het hoogste punt van de kilimanjaro was (en niet alleen omdat het donker was;)) Omdat het zo bewolkt was, en heel koud, hebben we snel wat foto's gemaakt en zijn we weer naar beneden gelopen. Dat lijkt veel makkelijker dan naar boven, maar helaas, schijn bedriegt.. De weg naar beneden was ook behoorlijk pittig...

We sliepen elke avond op een kamp in tenten. Stel je bij het kamp niet teveel voor, want het was alleen maar een stuk grond met een wc-huisje, wat ook niet meer was dan 4 houten muurtjes een dak en een gat in de grond.. Maar het voldeed. Er was geen douche of iets dergelijks, dus echt (goed) wassen kon je er niet.. Je kreeg elke morgen en elke middag na het lopen wel een bakje met warm water, maar je gaat je ook niet helemaal wassen als het 5 graden is.. Om de tocht te doen moet je dus niet zulke hoge eisen aan hygiene stellen. haha.

Op het kamp hadden we altijd wel een tent(je) met een tafel om aan te eten. We aten dus altijd binnen. Was wel fijn, want dat was wat minder koud en het was er droog. Het eten was heel erg lekker. 's Ochtends altijd pap en een boterham met ei. 's Middags meestal warm eten met soep vooraf en dan rijst of iets dergelijks, groente en soms vlees en meestal iets van fruit. 's avonds was ongeveer hetzelfde als 's middags. Er werd heel goed voor ons gezorgd!!

Het was af en toe heel zwaar om te doen, maar ik ben toch heel erg blij dat ik dit gedaan heb! Het is denk ik een van de mooiste ervaringen in mijn leven tot nu toe!

Dikke kus,
Anne