mijn tweede thuis??
Hey allemaal,
Ik ben hier nu anderhalve week en ik moet zeggen dat ik nu wel echt begin te wennen aan alles hier. Mijn gasthuis is nu mijn thuis en mijn gastouders voelen ook wel een beetje als mijn tijdelijke ouders. Verder is alles nu gewoon een beetje normaal aan het worden. Het tempo waarop men hier leeft, de temperatuur, de manier waarop ze eten, de manier waarop ze eten, wat ze eten, de stad en de weg daar naartoe in de meestal overvolle Dalla-dalla, het feit dat iedereen hier, vooral mannen, tegen je praten als je gewoon over straat loopt en ga zo maar door. Misschien wordt het nog wel eens mijn tweede thuisland.. Wie zal het zeggen;)
Sorry dat ik niet echt had uitgelegd wat ik allemaal doe op mijn werk. Deze week heb ik eigenlijk ook nog niet zo super veel gedaan. De rondes duren meestal 2 tot 2,5 uur en dat is grotendeels kijken en luisteren naar gepraat in het Swahili. Soms vraagt de arts wel wat aan ons bijvoorbeeld wat wij denken dat iemand voor ziekte of iets dergelijks heeft bij een verschijnsel. Zo vroeg hij donderdag bij een vrouw met hele lichte handpalmen en lichte vlekken op haar huid waar dat een teken van was.. Wist ik veel, maar het blijkt een ijzertekort te zijn. Dat soort dingen zijn leuk, want daar leer je tenminste van. Voor de rest vind ik de rondes eigenlijk niet zo interessant. Het is alleen wel leuk dat ik nu merk dat ik sommige mensen wel begin te herkennen en weet wat ze mankeren enzo. Dan is het leuk om te zien hoe het de volgende dag met ze gaat.
Na de ronde ga ik meestal met een verpleegster mee. Donderdag heb ik geholpen met de wondverzorging van de patienten en vrijdag heb ik geholpen met twee opnames. Met de verpleegsters meelopen is, vind ik, leuker dan met de arts de rondes doen, want dan ben je echt fysiek met de patient bezig. Nu moet ik nog vertrouwen opbouwen enzo, maar ik mag soms wel al kleine dingen doen en heel veel assisteren. Hopelijk mag ik snel meer dingen doen, maar dat komt vast wel goed;)
Na de dingen met de verpleegster ga ik meestal even eten, want dan is het rond 1 uur en dan rammelt mijn maag. Als ontbijt hebben ze hier namelijk alleen witbrood en dat vult niet echt heel erg goed, althans niet voor langere tijd. Mijn lunch bestond deze week uit een chepatti en een cola. Chepatti is een soort tanzaniaanse pannenkoek waar ze meestal suiker op doen. Erg lekker!!
Na het eten is er bijna elke dag een operatie. Donderdag had ik het geluk dat er opeens een spoed-keizersnee was en mijn tweede operatie was dus een keizersnee. Echt bijzonder om te zien!!! Het was alleen wel even heel spannend, want het duurde echt megalangvoordat de baby zelf begon te ademen. De nurses bleven maar beademen en de longen leegpompen en het leek echt een eeuwigheid te duren. Zo lang dat ik op een gegeven moment dacht dat ze dood was... Gelukkig kwam uiteindelijk alles toch nog goed en begon ze te bewegen en te huilen. Misschien een beetje gek, maar dat was echt een opluchting!!
Vrijdag zou er een sterelisatie zijn en er zou een abces verwijderd worden, maar die operaties werden op het laatst om een of andere onbekende reden uitgesteld. We vroegen hoe lang dat ging duren, maar niemand wist daar een antwoord op. Toen hebben we besloten om onszelf een vrije middag te geven en heb ik, omdat het eindelijk mooi weer was (het heeft woensdag en donderdag echt serieus de hele dag geregend) heb ik mijn was gedaan. lekker met de hand soppen in de schaduw;) maar het moet echt mooi weer zijn, want je moet het buiten hangen, omdat ze binnen geen wasrek of waslijntje ofzo hebben. Bovendien duurt het heel lang voordat alles droog is, want je kan de was wel uitwringen, maar dan is het mog steeds heel erg nat... Maargoed, het was mooi weer dus dat was allemaal geen probleem..
De rest van de avond heb ik niet zoveel gedaan. Gewoon gezellig bij de familie gezeten en lekker gekletst. Echt grappig is dat, want ze vragen de vreemdste dingen over nederland. Mijn hostoudershebben wel vier jaar in Londen gewoond, dus ze weten wel wat van Europa, maar sommige dingen begrijpen ze echt helemaal niet. Zo kostte het me minstenseen kwartier om uit te leggen dat je via een tunnel van Frankrijk naar Engeland kan. Hij snapte daar echt niks van dat je dan gewoon onder de zee door gaat.. Zo grappig!!! En ze vragen vaak naar de sneeuw en allerlei culturele dingen van Nederland enzo. Wel leuk dat ze zo geinteresseerd zijn. Ook kan ik heel veel dingen van Tanzania aan hun vragen, dus zo kom ik ook dingen te weten over hun cultuur. Dat is wel heel erg leuk.
Gisteren hadden we met alle vrijwilligers en medewerkers (wat er maar 4 zijn, maar goed) van Projects Abroad een soort etentje, omdat Claire, een van de medewerkers, woensdag weggaat. Ze gaat op het hoofdkantoor van Projects Abroad werken in de UK. Voor het eten hadden ze onder andereeen geit geslacht.Op zich niks mis mee, maar ze hadden de kop en de poten en de staart eraan laten zitten (met haar en al)en hij lag op een plank vrolijk naar iedereen te kijken..(ik wilde foto's plaatsen vandaag, maar mijn computer weigert mee te werken, sorry..) Hier is dat heel normaal, maar je zag de gezichten van iedereen echt vertrekken van afschuw en iedereen zat zich zichtbaar voor te bereiden op het feit dat ze toch echt iets ervan moesten eten. Overslaan is hier namelijk heel erg onbeleefd.. Ik heb een klein stukje ervan geproefd en ik moet eerlijk toegeven dat ik het niet echt lekker vond.. Misschien was dat ook omdat het koud was en de manier waarop het geserveerd werd.. Misschien eet ik het hier ooit nog wel eens warm en blijkt het heel lekker te zijn. Verder was het een heel gezellig afscheid!
Bedankt trouwens weer voor alle reacties!! Ik vind het echt superleuk om ze te lezen elke keer, dus alsjeblieft, blijf ze sturen!! Vragen zal ik zoveel mogelijk proberen te beantwoorden, maar sorry als ik een vraag vergeten ben...
Heel veel liefs,
Anne
Reacties
Reacties
Lieverd! Leuk dat je het zo naar je zin hebt! Gelukkig bevalt het goed in je pleeggezin, dan kan je met een gerust hart terug naar huis gaan. Een goede basis is het begin he ;) Wat een ervaring! Lijkt me heerlijk om op zo'n wijze te leren, het is echt alleen maar praktijk. Nog heel veel succes en plezier chick!
Lieve Anne,
;-) Ik vind ze ook heel erg leuk om te lezen. Fijn dat het allemaal 'normaler' begint te worden. En dat je je draai nu al vind in het ziekenhuis. Als ik je verhaal lees dan denk ik dat de meeste patienten er blijkbaar langere tijd liggen, of gaan er ook al weg en komen er nieuwe? Wat zijn de ziektes die je zo ziet van de mensen die er liggen?
Hier is het een heerlijke lenteweek geweest. Tijdens het werk soms even lekker buiten zitten en genieten dus! Ik heb deze week een heel bijzonder functioneringgesprek gehad, maar daarover stuur ik je misschien maar even een apart mailtje, anders wordt mijn reactie langer dan je verhaal denk ik. ;-)
Ondertussen heb ik de kat van mijn oudste zus en zwager als logee want die gaan de rest van de maand naar Indonesie. Erg wennen, voor zowel kat als ikzelf, maar het gaat vast goed komen. In ieder geval hoef ik nu niet twee keer per dag op en neer naar Zoetermeer en dat scheelt een boel!
En straks heerlijk grote oom spelen voor mij neefjes van mijn andere zus. Even naar Leusden en monopolyen of zo iets geloof ik... :P
Tot de volgende keer maar weer!
x, Vincent
Heee Geitenmeisje(A),
Hihi,, srry ik heb lol..wederom een leuk verhaal:D.
Bijf het vreemd vinden dat operaties leuk zijn:P..
Love you
Erik
Hee lieve zus/dochter,
We hadden het er vanmorgen nog over dat we benieuwd waren wanneer het volgende verhaal zou komen. Je moeder leeft van verhaal naar verhaal:P En hier is het dan:) Mooi dat je aan je nieuwe familie went, maar vergeet niet af en toe je foto's te bekijken, anders weet je niet meer hoe wij eruit zien.... Vergeet ons niet!!:P
Goed... Zijn je broertjes aardig? Daar hebben we nog niet echt veel (helemaal niks) over gehoord!
Rot van die geit, maar hij was in ieder geval vers en denk maar zo: weet wat je eet. Dat is zeker gelukt. We vinden het trouwens knap dat je dat nog door hebt kunnen slikken hoor! Door je heerlijke manier van schrijven konden we hem bijna ruiken... o nee, zien:P
Wil je nog steeds kinderarts worden, of wordt het toch maar tropenarts? Mama ziet je gaan, jouw hart blijft vast in Afrika:D
We maken er maar weer een eind aan, want anders is je internettijd op voor je weer een mooi verhaal hebt kunnen schrijven, en dat willen wij natuurlijk niet op ons geweten hebben!
Lieve groetjes,
Je liefste moeder en je leukste zusje!
Anne, fijn dat jer begint t wennen waardoor het voor jou wel leuker wordt zo ver weg van huis, maar via de e-mail blijf je toch nog aardi dichtbij. De berichten komen goed en duidelijk overIk kijk iedere dag of er wellicht weer een mailtje van jou bij zit en zie vandaag, daar is Anne weerHopelijk blijven de kontakten goed wat jou ook wat meer rust en plezier zal geven als je weet dat het ons ook goed gaatTenslotte nog veel plezier in den vreemde
Hoi Anne,
Je schrijfstijl is leuk en ik lees graag je verhalen.
Echt fijn dat je je prettig voelt in je gastgezin dat lijkt mij wel heel belangrijk als je zover weg zit van thuis.
donderdag heb ik met je moeder bij Abrona geluncht dat was hartstikke leuk en ook heel erg lekker.
Ik had dat van je moeder kado gekrgen voor mijn lijnprestatie.
haha een ander blijft lekker slank en ik prop mij eerst vol, ga dan lijnen en krijg dan een beloning!!!
Niet verkeerd dacht ik zo en natuurlijk weer echt iets voor je moeder om dan wat leuks te regelen.
Natuurlijk hebben we het toen ook uitgebreid over Anne in Tanzania gehad!!!
Gisteren zag ik in een nieuwsflits dat Maxima ook in Tanzania was maar je zal haar vast niet gezien hebben want dat zou wel heel toevallig zijn!
vandaag (zondag) is het weer koud en niks aan, jou was zal ondertussen wel lekker droog zijn.
Wat leuk dat je operatie's mag zien dat zou ik ook wel willen. Heb er weleens een gezien maar daar is het bij gebleven. Van de week zag ik in een tijdschrift dat iemand (ik geloof in Malawi) een operatie kreeg en dat er een arts of verpleeger de hartslag van de patient in de gaten hield simpelweg door de hartslag in de pols te voelen. Laat mij dan maar aan een apparaat liggen die de boel in de gaten kan houden.
groetjes maar weer voor nu!
Ineke
Anne!! Jij bent een goeie blogger zeg =O Het zoveelste reisverhaal alweer, zo leuk =D
Sorry, op het moment heb ik geen vraag ;-) Ik ben echt supermoe... (Druk weekend gehad.) Dus ik ga ook niet echt mn best doen om een leuke vraag / reactie te verzinnen.
Ajus!!
Dag Anne,
Dat was even schrikken, mijn tweede thuis?
Ik kreeg even de gedachte: Nou die is thuis niet zo heel veel gewend! Maar we weten wel beter. Een mooi verhaal van die geit, Het deed ons even denken aan de situatie die we in Hongarije beleefden. Bij het diner kregen we kip.
Niet een stuk, maar een hele met kop en al.Weliswaar zonder veren, maar toch,!
ik herinner mij dat Gaby en Tiby, de twee jonge zoontjes, aan tafel woorden kregen wie er recht had op de kop, en wel voor de kam en voor het kippe-tongetje. 9moet tegenwoordig zonder 'N' omdat het maar een kip was .......?!
maar mocht je toch besluiten daar te blijven, weet dan dat wij, met onze tropen ervaring, ha ha ha, jou komen opzoeken, want de geit is nu toch door jullie opgepeuzeld.
Enfin, maak het goed en je leergierigheid kan je nog goed van pas komen.
Anne wat is de betekenis van die losse hoofdletters achter een uitdrukking of zin? Ik wil het ook leren ook al
is het tiener-taal.
Kusjes van omi en opi.
Sorry voor eventuele schrijffouten, eerstens ik weet niet beter, tweedens ik werk met een laptop en dat is voor mij tobben met die hele kleine lettertjes.
groetjes...!
Opi
hee meis1
echt super leuk om te lezen, ik had jenummer van nikole gehad en je een smsje gestuurd.. ik eet niet of je die gehad hebt, maardtgeeft verder niet. ik ben benieuwd naarje volgende verhaal11
dikke kus en heeeeel veel liefs
Hoi Anne,
Wat een leuke verhalen! Je maakt wel zware gevallen mee in het ziekenhuis: keizersnee en een baby die het gelukkig haalt...En uiteraard maakt ook het verhaal met de geit veel indruk:). Heel veel plezier en groetjes van Bas & Simone
Hoi Anne
wat was dat weer een interessant verhaal ik weet niet wat ik spannender vind de geit die je min of meer aan ligt te kijken of een baby die niet direct huilt je maakt op zö"n manier heel wat mee.
geniet van je tijd daar groetjes Fam Brügemann
Lieve Anne
Wederom een leuk verhaal om te lezen en wat maak je toch al mee in een korte periode daar.Krijg je in het ziekenhuis opdrachten van hun of moet je zelf vragen of je wat mag doen?
We zien uit naar je volgende verhaal want je schrijft zo leuk.
Groetjes,ome Rob en tante Mirian
Pootje van Billy en Bertje
Hoi Anne,
Leuk hoor om steeds een verhaal te lezen van wat je daar allemaal meemaakt.
Het moet haast wel een heel indrukwekkende ervaring zijn. Vrede en alle goeds voor jou en de mensen daar
Groetjes Lidy
Goed om te horen dat je al toch veel hebt gezien en geleerd. Het valt inderdaad niet altijd mee elke dag heel veel te doen, maar je positieve houding is erg goed! Ook leuk dat je je thuis voelt bij je gastgezin. Veel plezier nog!
Groetjes, Lieke (Projects Abroad Nederland)
Lieve Anne,
Laurie heeft net Zazou opgehaald en die vertelde dat je weer geschreven had. Gauw gelezen. Wat spannend zo'n baby die niet wil huilen, toen Ira geboren is was ze helemaal grijs en huilde ook niet, ze hielden haar ondersteboven en sloegen tegen haar billen en ze ging in warm en koud water, dat lijkt eindeloos te duren, maar het is gelukkig goed gekomen. Leuke verhalen schrijf je, ik zie het zo gebeuren. Vroeger en misschien nu nog wel dat weet ik niet, lieten ze hier bij het slachten van een konijn, ook vaak de kop eraan. Zonder huid, wel met ogen. Maar dat was dat je aan de vorm van de kop kon zien, dat het geen kat was. Vooral in de oorlog werd er vaak een kat voor een konijn verkocht. Er was geen kat veilig. Misschien kom je er nog eens achter, waarom zij het zo doen. Fijn dat je een goed 2e thuis hebt, waar je na je werk weer met plezier naar toe gaat. Jji met de hand aan de was, daar moest ik wel om lachen. Wassen wringen, spoelen wringen spoelen enz. En dan die lekkere pannekoek, stuur ons het recept . Ik kijk uit naar je volgende mail, Maak plezier en geniet. Hartelijke groet Nelma
Hey Anne
Leuk om al je verhalen te lezen.
Volgens mij zit je daar aardig op je plek, fijn dat je je zo thuis voelt bij je gastouders.
Ik blijf je volgen.
Groetjes en have fun,
Ans
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}